De naam van Enny Huylebroeck wordt in Vlaanderen, en ver daarbuiten, (na dertig jaar gelauwerde scenografie voor de Vlaamse televisie en talrijke binnen- en buitenlandse gezelschappen) door de meeste mensen nog steeds onlosmakelijk verbonden met opera en theater. Punt.

En terecht, indien men Enny's hedendaagse schilderwerk ziet als de daarbij aansluitende figuratieve expressionisitische synthese : "Zowel op de operabühne als in mijn huidig werk gaat het steeds om het theatrale uitdrukken van de essentiële dramatiek. Wat ik schilder houdt die theatraliteit in zich. Mijn werk in de opera en het werk in mijn atelier zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Toneel en schilderen zijn verschillende talen om hetzelfde uit te drukken. Kunst is een synthese van het leven : het libretto of het model zijn de gegevenheid. De blik die ik erop werp, is onvervreemdbaar mijn blik".

Aan een loopbaan komt een einde, niet aan een artistiek engagement.